തനിച്ച്....!!

പകലിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ യാത്ര പറഞ്ഞു കടലിൽ മുങ്ങി താഴുന്നതിനു മുന്പേ, രാത്രിയുടെ കൂട്ടുകാരൻ എത്തിയിരുന്നു... ഈ തീരത്തെ തഴുകി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തിരമാലകള്‍ക്ക്  അസ്തമയ സൂര്യന്റെ സ്വര്‍ണ വര്‍ണം...

സന്ദര്‍ശകര്‍ ഇപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു പോയിട്ടില്ല...
തിരമാലയേക്കാൾ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ , നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സിനുടമകൾ.. അസൂയ തോന്നി ആ കുഞ്ഞുങ്ങളോട്..

എന്നരികിലൂടെ എന്തോ പറഞ്ഞു പരസ്പരം, പിച്ചിയും മാന്തിയും, തൊട്ടും തലോടിയും, പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കടന്നു പോയ യുവ മിഥുനങ്ങള്‍..
അവരെന്തായിരിക്കും പറഞ്ഞത്...?? 

തീരത്തെ പാറക്കെട്ടിനു മുകളിൽ കിടന്നു, അല്പസമയം മെല്ലെയൊന്നു മയങ്ങിപ്പോയി... മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിന് അനുസരിച്ചു സന്ദര്‍ശകർ പലരും പോയി തുടങ്ങി.... ഈ കടൽ തീരത്ത് ഞാൻ തനിച്ചായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

രാത്രിയുടെ കൂട്ടുകാരനും ഇന്ന് തനിച്ചാണ്... കൂടെ ആരെയും കാണുന്നില്ല... എന്റെ അരികിലൂടെ കടന്നു പോയ മിന്നാമിനുങ്ങിനോടും, തിരമാലയിൽ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കൊച്ചു കൊച്ചു ഞണ്ടുകളോടും ഞാന്‍ കുശലം ചോദിച്ചു.... നിങ്ങളും എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോകുകയാണോ.....??

തിരമാലകള്‍ അപ്പോഴും നിലയ്ക്കാത്ത സംഗീതം പൊഴിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു.... ആ സംഗീതം ഇന്നെന്നെ ഒരു മയക്കത്തിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു...

സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത മയക്കത്തിലേക്ക്‌....!!