എന്നോ നഷ്ടമായ ഇലഞ്ഞിപ്പൂവിന്റെ മണമുണ്ട് ഈ താഴ്വരയിലെ കാറ്റിന്.... ഇവിടെ അടുത്തെവിടെയോ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്.... അതുകൊണ്ടാവാം ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് ഞാനറിയാതെ മുഖത്തെ തഴുകി കടന്നു പോയത്.... മഴ നനഞ്ഞ്, മഴയെയറിഞ്ഞ്, മഴയുടെ നിറവിലങ്ങനെയാ ഇലഞ്ഞിപ്പൂവിന്റെ നനുത്ത സുഗന്ധത്തെ നെഞ്ചോടണച്ച് ഒരു മഴവില്ലുപോലെ മാനത്തു നിറഞ്ഞു നിൽക്കണം.. മാഞ്ഞു പോകുമെന്നറിയാം... അല്പനിമിഷമെങ്കിലും... കാലം തെറ്റിപെയ്യുമീ മഴയിലും ഇലഞ്ഞി മരത്തിൽ ഇന്ന് നിറയെ പൂവിട്ടിരിക്കുന്നു...
അവൾക്കായ് മാത്രം...
പറയാതെ പോയതെല്ലാം പറഞ്ഞുതീ൪ക്കാ൯.. നൽകാൻ മറന്നതൊക്കെ നെഞ്ചോടണയ്ക്കാ൯..
മഴയോടൊപ്പം ഇന്നീ മുറ്റത്തെ ഇലഞ്ഞിയുടെ സുഗന്ധ പേടകവുമായ് കാറ്റിനോടും മഴക്കുഞ്ഞിനോടും മന്ദാരച്ചെടിയോടും പ്രണയം ചൊല്ലിയൊരു സുഗന്ധമായ്..... തഴുകലായ്...... തലോടലായ്...... അങ്ങനെ തീരണം ഈ ഹൃസ്വമായ ജീവിതവും....
No comments:
Post a Comment